سلام خدمت دوستان گرامی این مطالب را دیدم و شنیدم دلم نیامد که در سید قرار نگیرد
این پست به درخواست دوست عزیزمان جناب آقای محمدرضا سجادی به آرشیو بلاگ رفت نظر ایشان در نظرات همین پست مشاهده میشود
ممنون از توجه و راهنمای های برادران شما
سید
سالروزمیلادفرخنده امان زمین،امام زمان و حلقه اتصال زمین و آسمان حضرت حجت بن الحسن العسکری(عج)بر آزادگان و عاشقان آن همام مبارکباد
یا سیدنا و مولانا سلام بر تو سلام برتو که زیبا تر از آنی که حقیر بخواهم مطلبی را برای تو بگویم اما به خود دل گرمی میدهم که دوستدارم و وعشق تو در دل حقیر جوشان است پس به شکرانه این عشق میگویم
دوستدارم عزیزم
اما برای اینکه این پست در وب سید خالی از لطف نباشد
گوشه ای ازسخنراني حضرت آيت الله العظمي وحيد خراساني.حفظه الله
را برای شما عزیزان آماده کرده ام که شاید به دیده رحمت بخوانید و حقیر را دعا بفرماید
************************************
اما راهي وجود دارد. آن راه اين است كه شب نيمة شعبان، همه براي دعا اجتماع كنند. سرّ جمع شدن براي دعا، عمل امام ششم(ع) است. آن حضرت، به نقل از امام چهارم(ع) فرمودند:
هر وقت پدرم از امري محزون ميشد، زنان و فرزندان را جمع مينمود، آنگاه همه دعا ميكردند و همه آمين ميگفتند
*****************************************
سخنراني
شيخ طوسي(ره) در كتاب مصباح المتهجّد، براي شب نيمة شعبان دعايي ذكر كرده است. در اين دعا ميخوانيم:
اللهمّ بحقّ لیلتنا هذه و مولودها؛1
بار خدايا، تو را به حق امشب و كسي كه در آن متولد شده است، سوگند ميدهم.
ما نسبت به دو امر، در نهايت قصور و تقصير هستيم. هم نسبت به اين ظرف زمان يعني نيمة شعبان، هم نسبت به آن [شخص بلند مرتبهاي] كه اين زمان متعلق به اوست [يعني امام زمان(ع)].
فهم اخبار و روايات خيلي مشكل است. لطايف و دقايقي در كلمات امامان(ع) است كه درك و تفقّه در آنها، اهميت فراواني دارد، زيرا اهميت كلام، به اهميت گويندة آن برميگردد. به عنوان مثال، سخن ابن سينا، هم وزن خود اوست، اما نسبت سخن ابنسينا در مقابل سخن امام ششم(ع)، همچون نسبت نيستي به هستي است. فهم اين مهم، نيازمند فهم مقام وحي و شناخت كساني است كه علم و مقاماتشان [به بيان قرآن كريم] «برگرفته از چراغي است كه با روغني افروخته ميشود كه از درخت پر بركت زيتوني گرفته شده ـ كه نه شرقي است و نه غربي ـ [اين روغن آنچنان صاف و خالص است كه] نزديك است بدون تماس با آتش شعلهور شود؛ نوري است بر فراز نوري».1
انوار تابيده شده بر اين قلوب از كجا سرچشمه ميگيرد؟
[آنچه گفتيم مربوط به مولود مبارك اين شب است] اما اين زمان (شب نيمة شعبان) چه زماني است؟
در همة طول سال، دو شب [ممتاز] وجود دارد؛ اول، شب قدر و دوم شب نيمة شعبان. شب قدر، شب خاتَم [پيامبران](ص)، اما شب نيمة شعبان، شب وصيّ خاتَم(ص) است. اين، رمز بزرگي شب نيمة شعبان است.
اما كسي كه در اين شب به دنيا آمده، چه كسي است [و چه مقامي دارد؟]
يونس بن عبدالرحمان دعايي را از امام هشتم(ع) نقل ميكند كه خود، اقيانوسي از علم و معرفت است. اين كلام چنان عظمتي دارد كه اگر به آن توجه شود، از شدت عظمت، قدرت ناطقه (عقل) انسان ضعف پيدا ميكند.
در اينجا به چند جملهاي از آن اشاره ميكنيم:
فإنّه عبدك الذي استخلصته لنفسك، و اصطفيته علي غیبك، و عصمته من الذّنوب و برّأته من العيوب و طهّرته من الرجّس و سلّمته من الدنس.2
به حقيقت، او [امام زمان(ع)] بندة توست كه او را براي خودت خالص گردانيده، براي احاطة بر غیبتات برگزيدهاي. او را از همة گناهان عصمت بخشيده، از همة عيبها مبرّا نموده و از ناپاكي، پاك و از آلودگي مصون گردانيدهاي.
اين عبارت، نُه موضوع را بيان كرده است. دريايي از فيض در اين كلمات موج ميزند.
فقه حديث و فهم كلمات اهل بيت(ع) نيازمند آن است كه دقت كنيد اساس كلام بر چه چيزي استوار است؟ اينكه بدانيد، فيض دهنده كيست؟ فيض چيست و فيض گيرنده چه كسي است؟
اما، فيض دهنده: خداوند است [اوست كه امام(ع) را چنين فضيلتي بخشيده است.]
اوست خدايي كه غير از او معبودي نيست، دانندة غيب و آشكار است، اوست رحمتگر مهربان ٭ اوست خدايي كه جز او معبودي نيست؛ همان فرمانرواي پاك سلامت [بخش و] مؤمن [به حقيقت حقّه خود كه] نگهبان، عزيز، جبّار [و] متكبّر [است]. پاك است خدا از آنچه [با او] شريك ميگردانند٭ اوست خداي خالق نوساز صورتگر [كه] بهترين نامها [و صفات] از آنِ اوست. آنچه در آسمانها و زمين است [جمله] تسبيح او ميگويند و او عزيز حكيم است. 3
موضوع سخن ما، كاري است كه خداوند ـ كه اسما و صفاتش را انبيا بايد شرح دهند ـ دربارة اين بشرِ برتر از عقل و تصوّر انجام داده است. همان شخصيتي كه ما به عبارت ساده از ايشان به «صاحبالزمان(ع)» تعبير ميكنيم.
دعاي امام هشتم(ع) مشتمل بر نُه ويژگي است كه خداوند متعال در وجود مبارك امام عصر(ع) نهاده و شرح هر يك از آنها از حوصلة اين مجالس فراتر است. به عنوان نمونه، تنها به همين ويژگي:
[تو] او را از هر ناپاكي پاك گردانيدي؛
فكر كنيد. اين وجودي است كه در آن، چركي وجود ندارد. نقيّاي است كه آلودگيهاي عالم نتوانسته به ساحت مقدس او راه پيدا كند. سپس ميفرمايد: «تو خودت [كه تو را ـ آنچنان كه هستي ـ غير از خودت احدي نميشناسد] او را از آلودگيها پاك و طاهر گردانيدهاي».
امام زمان(ع) مطهّر است؛ مطهر از همة ناپاكيها و آلودگيها. اين چه پاكي است و آن پاكي از دست چه پاك كنندهاي؛ رب الارباب. فقط اشارهوار ميگذريم اما كيست كه عمق آن را بفهمد؟
سپس ميفرمايد:
[تو] او را از همة عيبها مبرّا، و بر غيبها آگاه ساختي.
هر عيبي كه در نفس انسان است، در برابر غيبي از ماوراي تمام اين عالم ماده ـ از زمين و آسمان ـ قرار دارد. هر عيبي، حجاب يك غيبي ميشود. در اين روايت نكتة ويژه و قابل توجهي كه براي عقلهاي انسانهاي به كمال رسيدة عالم بيان شده، دو جملة بالاست. بار خدايا، تو او را از هر عيبي تبرئه كردي. كيست در عالم كه از هر عيبي مبرّا باشد؟
(افسوس كه عمرمان، تمام شد و او را نه شناختيم و نه به مردم شناسانديم! كتابها پر شد، مجالس غوغا شد ولي به كجا رسيديم؟!)
خلاصه اينكه، كاري با او [وليّات] كردي كه كليد مفاتح غيب را به دستش دادي. از همة اينها كه بگذريم، آنچه موجب تحيّر عقلهاي انسان به كمال رسيده است، اين عبارت است كه:
فإنّه عبدك الذي استخلصته لنفسك.
استخلاص اين است كه طلا را به كوره ميبرند، ذوب ميكنند و تمام اجرام غير آن را از آن خارج ميسازند، تا عيار آن كامل شود. جملهاي كه انبيا را هم نگران ميكند، اين جمله است، كه خداوند كاري با ولي عصر و مهدي موعود(ع) كرده كه منحصر به فرد بوده و فقط بين پيامبر خاتم و خاتم اوصياي انجام شده است.
آن كار اين است كه، تمام آنچه در عالم وجود تصور ميشود، از اين وجود، به وسيلة خود خدا بيرون آمده و [به تعبير ما] طلاي بيست و چهار عيار شده است. اما اين طلاي ناب نه براي آدم و ابراهيم و... بلكه مخصوص و خالص شده براي آن حيّ قيوم است. فقط خداوند ميداند كه او كيست و خود اين عزيز ميداند كه تا كجا رفته و به چه حدّي رسيده است. عالمي بايد از اين بزرگي، انگشت حيرت بر لب بگيرد. مطلب اينجا روشن ميشود.
از رسول خدا(ص) نقل شده كه فرمودند:
من عرف الله و عظّمه منع فاه من الكلام و بطنه من الطعام...؛
كسي كه به معرفت خدا برسد و به بزرگي او پي ببرد، دهان را از سخن و شكم را از خوراك ميبندد و نفس را به صيام و قيام خسته ميكند.
حاضران متحير شدند و به آن حضرت عرض كردند كه، اينها چه كساني هستند؟ آيا اينها اوليايند؟
پيامبر خدا(ص) فرمودند: [خير، بلكه] اوليا كساني هستند كه اگر سخن بگويند، سخنانشان حكمت و اگر سكوت كنند، سكوتشان تفكر، اگر نگاه كنند، نگاهشان عبرت و اگر در ميان مردم راه بروند، راه رفتنشان موجب بركت است.
خداوند فرموده است:
يؤتي الحكمة من يشاء و من يؤتي الحكمة فقد اوتي خيراً كثيراً؛4
[خدا] به هر كس بخواهد حكمت ميبخشد، و به هر كس حكمت داده شود به يقين، خيري فراوان داده شده است.
آن دستة اول اوليا نيستند بلكه در آغاز راهاند و اين دسته، اولياي الهي هستند.
حال، چنين فردي كه راه رفتنش بركت، نظرش عبرت، سكوتش تفكر، سخنش حكمت است، لياقت مييابد كه به امام زمان(ع) توجه پيدا كند.
در دعاي ندبه كه هر روز جمعه خوانده ميشود، اين جمله را بنگريد كه:
أين وجه الله الذي اليه يتوجّه الأولياء؛
كجاست آن وجه [خدايي] كه اوليا به سويش توجه ميكنند.
اوليا در آن روايت بيان شده است.
اما «وجه» چيست؟ وجه، عبارت از طريق توجه به صاحب وجه است. هر كس بخواهد به صاحب وجه، توجه كند، بايد از آن طريق توجه كند. خود او [صاحب وجه] هم اگر بخواهد به چيزي توجه كند، طريق توجهش همين ـ وجه ـ است.
خلاصه، امام زمان(ع) به جايي رسيده كه
وجه خدا شده است. آنچه خدا بخواهد [به وسيلة آن] به عالم كون و مكان توجه نمايد، وجه الله، يعني حجت بنالحسن(ع) است و هر چه از [اجزاي] اين عالم بخواهد به خداوند توجه كند، [طريق آن] وجه الله، حجت بن الحسن(ع) است.
نكتة مهم اين است كه اين وجه، به قدري رفيع است كه هر كسي لايق توجه به آن نيست. از اينرو، در دعاي ندبه آمده است: «كجاست آن وجه خدايي كه اوليا به او توجه ميكنند؟»
آري، او وجهي است كه اوليا ميتوانند به سويش توجه پيدا كنند.
دست ما كوتاه و خرما بر نخيل
حالا، راه چيست؟
اما راهي وجود دارد. آن راه اين است كه شب نيمة شعبان، همه براي دعا اجتماع كنند. سرّ جمع شدن براي دعا، عمل امام ششم(ع) است. آن حضرت، به نقل از امام چهارم(ع) فرمودند:
هر وقت پدرم از امري محزون ميشد، زنان و فرزندان را جمع مينمود، آنگاه همه دعا ميكردند و همه آمين ميگفتند.
او كه مستجاب الدعوة مطلق است، در عين حال زن و بچه را جمع ميكند و ميفرمايد كه همه دعا كنيد و همه آمين بگوييد، تا اينكه [ما بياموزيم و] مشكل ما امروز حل شود.
ما راهي جز اين نداريم. ممكن است وقتي «يا صاحبالزمان» گفته ميشود در خيابانها، جواني از هوس برگشته ـ كه كار يوسف كرده ـ باشد و به بركت نفس او صداي همگان شنيده بشود. بايد در همة شهرها گفته شود: «يا صاحب الزمان». شايد در گوشهاي، يكي از اولياي خدا نشسته باشد و به نداي او، عطف نظر شود.
ما بايد اعتراف كنيم كه آبرو نداريم، اما در اين مملكت آبرومندان هستند. اي امام زمان(ع)... به حرمت قدمهاي خسته و دلهاي شكستة اين مردم در عزاي مادرت، به «يا صاحبالزمان» آنها، به ما هم نظري كن. در آن شب، قطعاً ارواح يكصد و بيست و چهار هزار پيامبر(ع) دور قبر سيد الشهدا(ع) ـ كه مطاف همة ملائكه است ـ
هستند.
بايد در آن شب، اين ندا در اين مملكت بلند بشود و به بركت اين ندا، كمر تمام مخالفان حجتبنالحسن(ع) بشكند و به بركت اين نداي عام و اين استغاثه عمومي به صاحب الزمان(ع)، ايران، عراق و... از كيد كفار و شرّ اشرار حفظ بشود
******************************
پينوشتها:
٭ اين سخنراني در تاريخ نيمة شعبان 1424 ق. (16/7/1382) در شهر مقدّس قم ايراد گرديده است. (برگرفته از: پايگاه اينترنتي vahid-khorasani.ir)
1.مفاتيح الجنان، اعمال شب نيمة شعبان.
2.همان، دعا براي امام زمان(ع)؛ شيخ طوسي، مصباح المتهجّد.
3. سورة حشر (59)، آيات 22ـ24.
4. سورة بقره (2)، آية 269.
بسم الله الحی کریم با عرض سلام خدمت تمام عزیزان و دوستان گرامی این چند وقت بسیار بسیار درگیر بودم البته باید بگویم که این درگیری و گرفتاریها برای خودم نبود فقط خسته شدم از یک نظر کاری و از نظر دیگر از دست یک مشت شیعه نما من همیشه گفتم و باز می گویم بنده کاری به کسی ندارم و دوست هم ندارم بدانم چه کسی میخواهد چه کار کند ژس خواهش میکنم از شما که اگر به این وب تشریف می اورید فقط و فقط مطالب را بخوانید و استفاده کنید اینجا مطب دکتر نیست که من بدانم شما چه مشکلی دارید یا چه مطالبی یا رویدادی در زندگی شما به انجام رسیده است
پس از این رو شروع وب سید را به عاشقان و محبین اهل بیت تبریک می گویم
+
نوشته شده در دوشنبه 21 مرداد1387ساعت 2:29 توسط سید
شما می توانید از سیستم نظرات شکایات خود را به نمایش بگذارید>>>>>>
سلام چه مبارک روزهای است هر روز بهتر از دیروز خدای من که مست مستم این روزها خدا چه حالی به ما بنده ها میده میلاد سلطان عشق آقا امام حسین علیه السلام و روحی فداء.فرخنده میلاد قمر بنی هاشم آقام ابالفضل علی .و میلاد سید الساجدین آقا امام سجاد علیه السلام
عزیزان، عاشقان ،میلاد مبارک
این مطلب هم هدیه ما به شما
|
پیامبرانی که دست به دامن امام حسین (ع) شدند
در لوح نقرهای که با حاشیه جواهرات گرانبها، مرصع در وسطش خطوطی به حروف طلایی نگارش یافته بود، در جنگ جهانی اول (1916 میلادی) به وسیله سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت المقدس ـ که مشغول سنگرگیری و حمله بودند ـ در دهکده کوچکی به نام «اونتره» کشف گردید که بعد از ترجمه و بررسی در سوم ژانویه(1920) معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام «لوح سلیمانی» و ...
توبهی حضرت ابو البشر، آدم علیه السلام
«فَتَلَقَّی آدَمُ مِن رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتَابَ عَلَیهِ»
آدم وقتی با وسوسه شیطان از بهشت بیرون رفت و از آن مرتبه الهی نزول کرد، خداوند متعال کلمات و اسمای خمسهی معصومین را به وی القا کرد و این کلمات به قلب آدم رسید (اسماء طیبه و خمسه: محمد و علی، فاطمه، حسن وحسین -که درود و سلام بی پایان خداوند بر آنان باد- است) که خداوند متعال به برکت این اسامی و وجود مقدس آنان از غفلت و قصور آدم درگذشت.
استمداد حضرت سلیمان پیامبر (ع)
در لوح نقرهای که با حاشیه جواهرات گرانبها، مرصع در وسطش خطوطی به حروف طلایی نگارش یافته بود، در جنگ جهانی اول (1916 میلادی) به وسیله سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت المقدس ـ که مشغول سنگرگیری و حمله بودند ـ در دهکده کوچکی به نام «اونتره» کشف گردید که بعد از ترجمه و بررسی در سوم ژانویه(1920) معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام «لوح سلیمانی» و سخنانی از حضرت سلیمان را در بر دارد که به الفاظ عبری قدیم نگارش یافته است که ترجمه لوح سلیمانی بدین قرار است:
الله
احمد
ایلی
باهتول
حاسن
حاسین
یاه احمد! مقذا = ای احمد ! به فریادم رس
یاه ایلی! الضطاه = یا علی! مرا مدد فرمای
یاه باهتول! اکاشئی = ای بتول! نظر مرحمت فرمای
یاه حاسن! اضو مظع = ای حسن! کرم فرمای
یاه حاسین! بارفو = یا حسین! خوشی بخش
همین سلیمان اکنون به این پنج بزرگوار استغاثه میکند
بذات الله کم ایلی = و علی قدرهی الله است
اعضای کمیته چون بر مضمون نوشته لوح مقدس اطلاع یافتند هریک با دیده تعجب به دیگری نگریستند و انگشت حیرت به دندان گزیده و پس از تبادل نظر قرار براین شد که این لوح در موزه سلطنتی بریتانیا گذاشته شود، ولی بعد آن را در رازخانه کلیسای انگلستان گذارده که فقط «اُسقف» از آن اطلاع داشته باشد.
استغاثه نوح پیامبر(ع) برای نجات کشتی از پنج تن
در ژوئیه 1951 میلادی گروهی از دانشمندان معدن شناس روسی، هنگام معدنیابی و کندن زمین به تخته چوبهای پوسیدهای برخوردند که بعد از تحقیقات وبررسی کامل باستانشناسی فهمیدند که متعلق به بقایای کشتی نوح است. در بین اینچوبهای پوسیده به تکه تخته چوب مستطیلی برخوردند که همه را به حیرت انداخت، زیرا در اثر گذشت زمان کهنگی و پوسیدگی به تمام چوبها راه یافته بود جز این تختهچوب که 14 اینچ طول و 10 اینچ عرض داشت و حروفی چند بر آن منقّش بود. دولت روس برای تحقیق و بررسی درباره این تخته چوب در 27 فوریه (1953 میلادی)کمیتهای تشکیل داد که اعضای آن باستانشناسان و استادان آشنا به زبانهای عتیق بودند که اسامی این اساتید در صفحه 36 و 37 کتاب "علی و پیامبران" ضبط و نگاشته شده است.
لذا پس از 8 ماه تحقیق و کاوش اسرار آن تختهچوب برای کمیته کشف گردید ومعلوم شد که این تخته چوب از کشتی حضرت نوح پیامبر(ع) است که برای تَیمُّن و مددخواهی، چیزهایی برآن نوشته و بر کشتی نصب کرده است. در وسط تخته یک تصویرپنجه نمایی وجود داشت که عبارتی چند به زبان سامانی برآن نگاشته بود (زبان رایج درزمان حضرت نوح(ع) و تا چندی بعد از زمان نوح زبان سامی یا سامانی بود و زبانهایعبرانی، سریانی، قیهانی، قبطی، عربی و غیره از شاخههای مختلف همان زبان است). ترجمه و شرح آن بدینقرار است:
ای خدای من ای مددکار من
به لطف و مرحمت خود و به طفیل ذوات مقدس؛
محمد، ایلیا، شُبّر، شُبیر و فاطمه، دست مرا بگیر؛
این پنج وجود مقدس از همه با عظمتتر و واجب الاحترام هستند و تمام دنیا برای آنان بر پا شده است.
پروردگارا به واسطه نامشان، مرا مدد فرمای!
تو میتوانی همه را به راه راست هدایت نمایی.
توضیحات بیشتر و تصویر لوح کشتی حضرت نوح(ع) و انتشار خبر آن در مجلات و روزنامههای دنیا به طور کامل در کتاب علی و پیامبران آورده شده است.
استغاثه حضرت یوسف علیه السلام بر امام حسین
در آن هنگام که برادران یوسف او را به چاه انداختند. در اعماق چاه جبرئیل به یوسف فرمود: برای نجات خود توسل به این ذوات مقدس پنج تن بنما که همانا "محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین -صلوات الله علیهم اجمعین- میباشند.
پس حضرتیوسف چنین نمود و خداوند متعال موجبات نجات و خلاصی او را فراهم ساخت.
"مهاتما بده" و امام حسین علیه السلام
حسین جان! عظمت، شخصیت، تحمل مصائب و سختیهای تو را نه تنها انبیایالهی و فرشتگان آسمان و ادیان مختلف و مکاتب گوناگون بیان نموده و با دیده تکریم وتعظیم بر آن اشک ریختهاند، بلکه «مهاتما بده» که از بزرگان است و عدهای هم او را یکی از پیامبران میدانند بعد از تعبیر و تفسیر فراوان که در مورد عظمت و شوکت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام و خوابی که دیده و نوید و بشارت آمدن وجود مقدس علی و شکافته شدن دیوار کعبه و را میدهد و بشارت آمدن پیامبر گرامی اسلام را میدهد در بستر مرگ وقتی شاگردش «آنند» را گریان و مضطرب میبیند او را به آمدن خاتم پیامبران ـ که نور خدا و عالم به اسرار هستی و صاحب یک تاج پنج پهلو که مانند خورشید و ماه میدرخشد و نام الماس بزرگ آن «آلیا» باشد ـ بشارت میدهد و سپس میگوید: آنند! به یاد داشته باش که آن انسانهای پاک در ابتدا آفریده شدهاند ولی هنوز به ظاهر شدنشان بسیار ماندهاست.
ستمگران دُردانههای (فرزندان) وی را بسی زیان و آزار رسانند و برای ریشه کنکردن آنان از چیزی فرو گذار نکنند و دست به هر عمل ضد انسانی زنند.
اما خدا نام و کار و مقصد او و نسل او را تا آخر دنیا باقی خواهد گذاشت.
همین طور ادامه میدهد و میگوید: خوشا به حال آنان که با او و همراهان او همراهی کنند.
اکنون ایآنند! بیش از این نمیتوانم به تو یاد دهم (و اسرار را برایت ظاهر کنم).
سید علی اکبر قریشی
منابع:
1ـ قرآن کریم.
2ـ مفاتیح الجنان.
3ـ امام حسین، حاج سید ابوالفضل تقوی.
4ـ نردبان آسمان، حضرت آیت الله بهاء الدینی |
مصطفی آمد
که آرد همدمی
بعثت رسول اکرم نبی مکرمه پیامبراعظم حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم بر تمام مسلمانان جهان مبارک باد
محمد
فی قلوبنا
در انتهای شب سر گردانی ،جبل النور آن شب نور باران شد .حراءاین مامن زلال ترین خلقت آدمی ،آن شب تنها شاهد سنگین ترین پیمان الهی بود تا بار امانت پس از سال ها و قرن ها بر شانه های پاک ترین فرزند آدم قرار گیرد و جبرائیل برای خاتم مرسلین و سید عالمین .آغازین کلام وحی را زمزمه کرد:((بخوان ،به نام پروردگارت که تو را آفرید و مهربان است بخوان.بخوان......))
و امروز از پس ۱۴۴۲سال ،مسلمانان چهار گوشه عالم هستی همچنان در شعف بعثت آخرین فرستاده .این روزها را در سرور سپری می کنند .
سالها
چه شبی همه عالم با هم برای هم ذکر یا محمد را سر دادند اوست زنده اوست عزیز اوست گرامی و اینک که خوب به تمام دنیا نگاه میکنم صدای گوشم را نوازش میدهد
م حمد مح مد محمد
سلام خدمت تمام عزیزان و دوستان گرامی ممنون هستم از همه دوستان محترم که جویای حالا ما بودند ممنون و دست بوس شما هستم اما این پست
وقتی این نوشته را خواندم در بعضی از روایات اشک در چشمانم نشسته که چه عزیزان و نور چشمان گرامی را از دست دادیم
تمثال مبارک حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی رحمت الله علیه
گفتگو با شیخ محمد جواد فاضل فرزند گرامی حضرت آیت الله فاضل لنکرانی رحمت الله علیه
حجت الاسلام و المسلمین شیخ محمد جواد فاضل لنکرانی هم اکنون عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و رییس مرکزی فقهی ائمه اطهار می باشند.
* با يك نگاه كلي اگر آيت الله بروجردي را بزرگترين مرجع تقليد سده اخير بدانيم مي توان آيت الله فاضل لنکرانی را بعد از حضرت امام خميني سومين نسل از شاگردان آيت الله بروجردي نام برد كه به ترتيب در جايگاه استاد و شاگردي قرار داشتند. باتوجه به اين مطلب نگاه شما به نسلي كه تربيت شده نسل سوم هستند و يا به تعبير ديگر، شاگردان آيت الله فاضل و ديگر شاگردان حضرت امام چيست ؟ و تا چه مقدار این گروه آمادگي لازم را براي زعامت فقهي شيعه كسب كرده اند؟ و آيا نسل شاگردان مراجع كنوني توان اين امر را دارند؟
ادامه مطلب
