امروز این چند خط رو خوندم خیلی آروم شدم:

شادى ناحق‏

دلخوشى به روى آوردن دنياى نكوهيده‏
دل‏خوش بودن به دانش، بدونِ ايمان‏
باليدن به گنهكارى‏
سرمست بودن از فراوانىِ مال‏
خوش بودن از ستايش‏هاى دروغين‏
دل‏خوشى حزبى‏
خوش‏حالى از كيفر دادن ديگران‏
خوش‏حالى از لغزش ديگران‏ [1]

پی نوشت :
[1] . محمدی ری شهری، محمد، الگوي شادي از نگاه قرآن و حديث، دارالحدیث، 1391.